Text

Terwijl Laurens Stok in eerdere series schilderijen een fascinatie toonde voor banaliteit en kitsch die voortkwam uit een verlangen naar laagdrempelige beelden, lijkt hij in zijn recente werken meer de esthetiek te omarmen. Een belangrijke drijfveer daarbij is nog steeds de uitdaging om verder te kijken binnen een omgeving die al zijn waarde verloren lijkt te hebben. In zijn nieuwe werk is Stok onverminderd op zoek naar de rijkdom van het schijnbaar eenvoudige, de verveling; de eenvoud van de dingen. Het alledaagse. Geen verwenning, geen zucht naar sensatie. Zijn schilderijen zijn geen saaie objecten; ze staan bol van kleur en scherpe lijnen, die op zichzelf al een sensatie kunnen vormen. Die sensatie valt voor Stok binnen het kader van de verveling, die maakt dat hij verwikkeld raakt in een spel met kleur en compositie, met de directheid van de verf.

Doorgaans werkt Stok seriematig, om stap voor stap de grenzen van de mogelijkheden te verleggen. Al tekenend stuit hij op elementen die als patronen kunnen figureren op de ‘gordijnstoffen’ waarmee hij de stillevens componeert die de basis vormen voor zijn schilderijen. Hoewel de beelden nooit honderd procent abstract worden, zijn de meeste cruciale momenten in het scheppingsproces de momenten waarop de kunstenaar afdwaalt van het werkelijke beeld, en zich alleen nog laat leiden door de kleurcombinaties die zich aandienen.

While in earlier series of paintings Laurens Stok showed a fascination for banality and kitsch, arising from a desire for accessible images, he rather seems to embrace aesthetics in his recent work. The challenge of inspecting an environment that seems to have lost all its value, remains an important incentive. In his new work, Stok performs an undiminished search for the riches of the seemingly simple, of boredom; the simplicity of things. The ordinary. Devoid of overindulgence, or any longing for sensation. His paintings are no dull objects; they are full of colour and sharp lines, already sensational in itself. To Stok this sensation lies within the frame of boredom, engaging him in a game of colour and composition, with the immediacy of paint.

Stok usually works in series, step by step pushing the boundaries of possibilities. While drawing, he encounters elements that may figure as patterns on the ‘curtains’, which he uses to compose still-lifes as foundation for his paintings. Although the images never become one hundred percent abstract, the most crucial moments in the creative process are those of the artist’s deviation from the real image, only guided by the colour combinations that present themselves.

Laurens Stok (1983) studied at the Hogeschool voor de Kunsten Utrecht, and De Ateliers in Amsterdam, where he focused on painting. He currently lives and works in Rotterdam. In his earlier work, he has used flower curtains and camper windows to put emphasis on the mundane aspects of his subject. Currently Stok uses still lifes in his studio to get in touch with is objects that he tries to explore by using drawing and photography. Whereas in an earlier stage of his career ‘kitsch’ played a central part in his work, he has now slowly shifted towards a more dedicated approach. His work was recently part of ‘Prospects and concepts’ at Art Rotterdam 2017 and the ‘Koninklijke prijs voor de vrije schilderkunst 2016’.

Tekst by: Stijn Huijts